رجب بر خود مى‏ بالد كه آشناى نداى وحى است و طنين صداى جبرئيل را مى ‏شناسد و مفتخر است كه چشمان مولود كعبه، قرص ماه رجب را در ديدگان رسول نور نظاره كرد.
اما آفتاب رجب شاهد آب شدن زينب كبرى علیها السلام زير اندوه غم كربلا شد و وفات بزرگ بانوى صبر و استقامت را به نظاره نشست و صد افسوس در عزاى او كه خشمش را فرو خورد تا اسوه ى شيعيان باشد و زندانهاى نمناك را تحمل كرد تا اسلام باقى بماند.